De Europese aluminiumsector dreigt steeds vaker grip te verliezen op een cruciale grondstof: aluminiumschroot. Door sterke vraag vanuit landen buiten Europa worden grote volumes ingezameld schroot geëxporteerd, terwijl Europese recyclers juist afhankelijk zijn van deze stroom om hun productie draaiende te houden. Daarmee komt niet alleen de recyclingcapaciteit, maar ook de bredere verduurzaming van de aluminiumketen onder druk te staan.

Aluminium onderscheidt zich van veel andere metalen doordat het vrijwel oneindig recyclebaar is zonder kwaliteitsverlies. Bovendien vraagt de productie van secundair aluminium aanzienlijk minder energie dan de productie van primair aluminium uit bauxiet. Juist in een periode van hoge energieprijzen en aangescherpte klimaatdoelstellingen vormt recycling daarom een strategische pijler voor de Europese industrie.

Toch wordt een groeiend deel van het Europese schroot opgekocht door buitenlandse verwerkers, met name in Azië. Daar wordt het omgesmolten tot nieuw aluminium, dat vervolgens deels weer zijn weg vindt naar de Europese markt. Het gevolg is dat Europese recyclers steeds vaker onvoldoende toegang hebben tot grondstoffen, terwijl zij tegelijkertijd investeren in capaciteit en CO₂-reductie.

Deze ontwikkeling raakt direct aan de industriële en klimaatambities van de Europese Unie. De EU wil haar afhankelijkheid van primaire grondstoffen verminderen, circulariteit bevorderen en de uitstoot van broeikasgassen terugdringen. Het weglekken van aluminiumschroot staat haaks op die doelstellingen en vergroot bovendien de kwetsbaarheid van de Europese metaalindustrie voor geopolitieke en prijsschommelingen.

Binnen beleidskringen wordt daarom steeds nadrukkelijker gesproken over mogelijke maatregelen om de export van aluminiumschroot te beperken. Daarbij wordt gedacht aan heffingen of andere handelsinstrumenten, al is hierover nog geen besluit genomen. Tegelijkertijd wijzen marktpartijen op het risico van marktverstoring en benadrukken zij het belang van betrouwbare data over de daadwerkelijke omvang van de exportstromen.

Voor de Europese metaalindustrie markeert de discussie rond aluminiumschroot een bredere vraag: hoe kan toegang tot secundaire grondstoffen structureel worden veiliggesteld in een mondiale markt, terwijl tegelijkertijd wordt ingezet op concurrentiekracht en verduurzaming? De uitkomst van dit debat zal bepalend zijn voor de positie van recycling binnen de Europese aluminiumketen in de komende jaren.

Bron: alcircle.com