Autosector kijkt met groeiende zorg naar aluminiummarkt
Na eerdere spanningen rond de beschikbaarheid van chips kijken autofabrikanten en hun toeleveranciers opnieuw met aandacht naar de beschikbaarheid van grondstoffen. Dit keer staat aluminium centraal. Door het conflict rond Iran en de blokkade van de Straat van Hormuz staat de export van aluminium uit de Golfregio onder druk, terwijl de marktprijzen al duidelijk zijn gestegen.
De Golfstaten spelen een belangrijke rol op de mondiale aluminiummarkt. Smelterijen in onder meer de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein en Saoedi-Arabië produceerden vorig jaar samen ongeveer 6,6 miljoen ton primair aluminium, goed voor ruim 8 procent van de wereldproductie. Een groot deel van deze productie is bestemd voor export naar internationale markten.
De verstoring van de exportstromen heeft direct effect op de marktprijzen. Op de London Metal Exchange is aluminium sinds het begin van het conflict merkbaar duurder geworden. Daarnaast lopen regionale premies op. Zo wordt volgens mediaberichten aan Japanse afnemers aluminium aangeboden tegen een premie van circa 350 dollar per ton, het hoogste niveau in ruim tien jaar.
Europa is voor zijn aluminiumvoorziening in belangrijke mate afhankelijk van import. Door hoge energieprijzen is de Europese productiecapaciteit de afgelopen jaren afgenomen. Analisten schatten dat ongeveer 30 procent van de Europese aluminiumimport uit de Golfregio komt. Tegelijkertijd is invoer uit Rusland sinds de sancties na de Russische inval in Oekraïne voor Europese bedrijven grotendeels weggevallen.
Voorlopig zijn er nog geen directe tekorten. Grote industriële afnemers, zoals autofabrikanten, werken doorgaans met jaarcontracten waardoor een groot deel van de benodigde volumes al is vastgelegd. Bedrijven als Volkswagen en BMW geven aan momenteel geen verstoringen in hun bevoorrading te ervaren.
Toch houden bedrijven en analisten rekening met mogelijke risico’s op langere termijn. Wanneer de verstoringen in de Golfregio langer aanhouden, kunnen voorraden geleidelijk afnemen en kan de concurrentie om beschikbare volumes toenemen. Vooral kleinere producenten en toeleveranciers zonder langlopende contracten zouden daardoor sneller met prijsstijgingen of langere levertijden te maken kunnen krijgen.
Daarmee onderstreept de situatie opnieuw hoe gevoelig internationale industriële ketens zijn voor geopolitieke ontwikkelingen en verstoringen in grondstoffenstromen.
Bron: Financieel Dagblad