602px-IG_Metall.svgIG Metall – algemeen gezien als de grootste en machtigste vakbond ter wereld – bestaat dit jaar 125 jaar. Dit werd afgelopen weekend gevierd in Frankfurt. De bond werd opgericht om de belangen van metaalarbeiders te vertegenwoordigen en groeide in de loop der jaren naar 2,27 miljoen leden. IG heeft in de één en een kwart eeuw dat ze bestaat vaak een cruciale rol gespeeld in verandering van het Duitse arbeidsklimaat. Grote stakingen – of dreigen daarmee – werden daarbij niet altijd geschuwd. IG Metall zorgde er in 1951 voor dat vertegenwoordigers van de werknemers bij grote bedrijven een plek in de Raden van Toezicht kregen. Ook de vijfdaagse werkweek, op basis van 40 en later zelfs 35 uur voor medewerkers in verschillende sectoren zoals de metaal werden onder druk van IG Metall ingevoerd.

In de jaren ’90 en 2000 krijgt de bond ook met zware tegenslagen te kampen. Zo krijgt IG Metall het niet voor elkaar om in voormalig Oost-Duitsland een 35-urige werkweek in te voeren in de metaal. En door sommige Westduitse Siemens-bedrijven wordt ook de 40-urige werkweek heringevoerd. In het laatste decennium heeft IG Metall te kampen met teruglopende ledenaantallen.

Bondspresident deelt uit

Op het verjaardagscongres van IG Metall waren verschillende prominenten uit de Duitse politiek en het maatschappelijk speelveld aanwezig. Een daarvan is de op één na belangrijkste bewindspersoon bij onze oosterburen, Bondsdagvoorzitter Norbert Lammert (CDU). Hij gebruikte zijn felicitatiespeech om de topmannen van de werkgeversorganisaties – ook onder de genodigden – én de vakbond zelf een veeg uit de pan te geven. Volgens Lammert is er in Duitsland een groot probleem met inkomens- en vermogensongelijkheid. En zowel de werkgevers- als de werkgeversorganisaties doen niet voldoende om dit op te lossen. Zo wees hij de werkgeversorganisaties er op dat nog veel te vaak slecht functionerende leidinggevenden niet financieel worden bestraft voor hun mis-management praktijken. “Zij kunnen vaak alsnog rekenen op riante afkoopregelringen,” aldus Lammert. En – zo merkte hij er fijntjes bij op – in organisaties waar vakbond IG Metall in de Raad van Toezicht zit is het verschil tussen het loon van de bestuursleden en de mensen op de werkvloer groter dan in bedrijven waar de vakbond niet meepraat. In Duitsland is het gebruikelijk dat bij grote bedrijven de vakbond zitting neemt in de RvT.